رباعیات خیام

می خوردن و گرد نیکوان گردیدن		به زانکه بزرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود		پس روی بهشت کس نخواهد دیدن

نوشته شده در ساعت 9:20 توسط سعید | موضوع :

|

قومی متفکرند اندر ره دین		قومی به گمان فتاده در راه یقین
میترسم از آن که بانگ آید روزی		کای بیخبران راه نه آنست و نه این

نوشته شده در ساعت 9:12 توسط سعید | موضوع :

|

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم		وین یکدم عمر را غنیمت شمریم
فردا که ازین دیر فنا درگذریم		با هفت هزار سالگان سر بسریم

نوشته شده در ساعت 9:8 توسط سعید | موضوع :

|

یک جام شراب صد دل و دین ارزد		یک جرعه می مملکت چین ارزد
جز باده لعل نیست در روی زمین		تلخی که هزار جان شیرین ارزد

نوشته شده در ساعت 9:6 توسط سعید | موضوع :

|

هرگز دل من ز علم محروم نشد		کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز		معلومم شد که هیچ معلوم نشد

نوشته شده در ساعت 9:3 توسط سعید | موضوع :

|

گویند بهشت و حور و کوثر باشد		جوی می و شیر و شهد و شکر باشد
پر کن قدح باده و بر دستم نه		نقدی ز هزار نسیه خوشتر باشد

نوشته شده در ساعت 8:52 توسط سعید | موضوع :

|

گویند بهشت و حورعین خواهد بود		آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک		چون عاقبت کار چنین خواهد بود

نوشته شده در ساعت 8:51 توسط سعید | موضوع :

|

می نوش که عمر جاودانی اینست		خود حاصلت از دور جوانی اینست
هنگام گل و باده و یاران سرمست		خوش باش دمی که زندگانی اینست

نوشته شده در ساعت 8:45 توسط سعید | موضوع :

|

می خوردن و شاد بودن آیین منست		فارغ بودن ز کفر و دین دین منست
گفتم به عروس دهر کابین تو چیست		گفتا دل خرم تو کابین منست

نوشته شده در ساعت 8:43 توسط سعید | موضوع :

|

گویند کسان بهشت با حور خوش است		من میگویم که آب انگور خوش است
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار		کاواز دهل شنیدن از دور خوش است

نوشته شده در ساعت 0:3 توسط سعید | موضوع :

|

این یکد و سه روز نوبت عمر گذشت		چون آب بجویبار و چون باد بدشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت		روزیکه نیامده‌ست و روزیکه گذشت

نوشته شده در ساعت 23:57 توسط سعید | موضوع :

|

ای آمده از عالم روحانی تفت		حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای		خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت

نوشته شده در ساعت 23:48 توسط سعید | موضوع :

|

گر می نخوری طعنه مزن مستانرا		بنیاد مکن تو حیله و دستانرا
تو غره بدان مشو که می مینخوری		صد لقمه خوری که می غلام‌ست آنرا

نوشته شده در ساعت 23:45 توسط سعید | موضوع :

|

قرآن که مهین کلام خوانند آن را گه گاه نه بر دوام خوانند آن را

بر گرد پیاله آیتی هست مقیم کاندر همه جا مدام خوانند آن را

نوشته شده در ساعت 22:52 توسط سعید | موضوع :

|

حکیم غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری (زاده ۴۳۹ قمری، مرگ در ۵۱۷ یا ۵۲۶ قمری) به خیامی و خیام نیشابوری و خیامی النیسابوری هم نامیده شده است.

او از ریاضی‌دانان، اخترشناسان و شُعرای بنام ایران در دوره سلجوقی است. گرچه پایگاه علمی خیام برتر از جایگاه ادبی اوست و دارای لقب حجةالحق بوده‌است.ولی آوازهٔ وی بیشتر به واسطهٔ نگارش رباعیاتش است که شهرت جهانی دارد. افزون بر آنکه رباعیات خیام را به اغلب زبان‌های زنده ترجمه نموده‌اند. فیتز جرالد رباعیات او را به زبان انگلیسی ترجمه کرده که بیشتر مایه شهرت وی در مغرب‌زمین گردیده‌است. یکی از برجسته‌ترین‌ کارهای وی را می‌توان اصلاح گاهشماری ایران در زمان وزارت خواجه نظام‌الملک ،که در دوره سلطنت ملک‌شاه سلجوقی (۴۲۶-۵۹۰ هجری قمری) بود، دانست. وی در ریاضیات، علوم ادبی، دینی و تاریخی استاد بود. نقش خیام در حل معادلات درجهٔ سوم و مطالعات‌اش در بارهٔ اصل پنجم اقلیدس نام او را به عنوان ریاضی‌دانی برجسته در تاریخ علم ثبت کرده است.

نوشته شده در ساعت 22:32 توسط سعید | موضوع :

|